Talk, czy shows?

W ostatnim czasie coraz częściej zastanawiam się nad tym, dokąd zmierza nasza telewizja. A konkretnie, dokąd zmierza talk-show. Zauważam niemałą rewolucję tego gatunku. Od tzw. “gadających głów”, których tematem byli najpierw znani i lubiani, potem “zwykli” ludzie, poprzez ekstrawertyczne, trochę grubiańskie show, którego bohaterami są właściwie gospodarze programu, aż do konkretnych, kręconych z rozmachem shows, których bohaterami są sami politycy. Różnorodność tematów, bohaterów i pozycji dziennikarza jest tutaj bardzo widoczna. Zmienia się też formuła programów – coraz mniej talk, więcej show!
Ostatnio utrzymuje się tendencja lekkiego traktowania polityki. Obecnie w programach publicytycznych i talk shows polityka po prostu króluje! Wsadza się ją gdzie tylko się da. Ciekawe, że to, co kiedyś uznalibyśmy za nudne i męczące, teraz robi furorę. Ale trudno się dziwić. Umiejętny mariaż śmiechu i powagi zapewnia dobrą oglądalność. A że scena polityczna w naszym kraju stała się ostatnio komedią, politycy dostarczają nam coraz większych powodów do śmiechu – staje się to idealnym przysmakiem dla widzów. Smiejemy się, bo nigdy nie mieliśmy aż tylu polityków bez odpowieniego przygotowania zawodowego, jeszcze nigdy tylu polityków nie popełniało takich gaf, nie było tylu komisji śledczych, afer i wciąż łamiących się koalicji. To wszystko staje się naturalną pożywką dla mediów, a dla nas, podanie polityki w innej formie, niż rozrywkowa, nie byłoby obecnie do przełknięcia. Popadlibyśmy w depresję
Tak sobie myślę, że czasy sprzyjają temu, aby na polityków spojrzeć lekko z przymrużeniem oka. A oni i tak pewnie wiedzą, że nasz śmiech bynajmniej nie jest śmiechem radości – ale rozpaczy!

A oto programy, które w lekki i przystępny sposób podają nam polityczne wariacje:
1. “Kuba Wojewódzki”
2. “Szymon Majewski Show”